« Το παράδοξο της εφηβείας »
Η εφηβεία είναι μια περίοδος γεμάτη αντιφάσεις. Ο έφηβος θέλει να είναι ανεξάρτητος, αλλά ταυτόχρονα αναζητά την ασφάλεια της οικογένειας. Διεκδικεί την ελευθερία του, αλλά φοβάται να αναλάβει την ευθύνη των επιλογών του. Απορρίπτει τους γονείς του, αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται απεγνωσμένα την αποδοχή τους.
Αυτό το παράδοξο δεν είναι τυχαίο. Ο εγκέφαλος του εφήβου βρίσκεται σε μια φάση έντονης ανασυγκρότησης. Ο προμετωπιαίος φλοιός, που είναι υπεύθυνος για τη λήψη αποφάσεων και τον έλεγχο των παρορμήσεων, δεν έχει ωριμάσει πλήρως, ενώ το συναισθηματικό σύστημα λειτουργεί σε υψηλές στροφές. Έτσι ο έφηβος βιώνει έντονα συναισθήματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί με ώριμο τρόπο.
Το παράδοξο εντείνεται και από την κοινωνική πίεση. Ο έφηβος καλείται να διαμορφώσει την ταυτότητά του, να καθορίσει ποιος είναι και τι θέλει, σε μια εποχή που η κοινωνία του στέλνει αντικρουόμενα μηνύματα. Από τη μία, του ζητάμε να ωριμάσει και να γίνει υπεύθυνος, από την άλλη τον αντιμετωπίζουμε σαν παιδί που δεν μπορεί να αποφασίσει για τον εαυτό του.
Ως γονείς και επαγγελματίες ψυχικής υγείας, χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι αυτές οι αντιφάσεις δεν είναι ελαττώματα χαρακτήρα, αλλά αναπόφευκτα χαρακτηριστικά μιας μεταβατικής περιόδου. Ο έφηβος δεν είναι ούτε παιδί ούτε ενήλικας, βρίσκεται κάπου ανάμεσα, προσπαθώντας να γεφυρώσει αυτές τις δύο φάσεις. Η δική μας υπομονή, η ενσυναίσθηση και η σταθερή παρουσία μας μπορούν να τον βοηθήσουν να διαπλεύσει αυτό το ταξίδι με λιγότερο άγχος και περισσότερη αυτοπεποίθηση.
Βιβλιογραφία:
Steinberg, L. (2014). Age of Opportunity: Lessons from the New Science of Adolescence. Houghton Mifflin Harcourt.
Siegel, D. J. (2014). Brainstorm: The Power and Purpose of the Teenage Brain. Tarcher/Penguin.
Για περισσότερες πληροφορίες ή online/δια ζώσης συνεδρίες μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου.